—————————————————————————————————————————————————————————————————————————
از دل, ابر, سیاه, جنگ؛
رعد می غرد .
دا نه های سرب می با رد.
پاره ترکشهای بمب, خوشه ای ؛
تکه اخگرهای پولادین, جانگیرنده؛
سوزان ؛
می شکافند سینه های مرد یا زن ؛
کودکان, هاج و واج .
خا ک خونین است.
از تپش وامانده بس دلها؛
سینه ها پاره ست و کفته؛
اینهمه ویرانه ها. …..
می شود روزی دوباره ؛
آسمان آبی و روشن؛
آبها ؛ آشام, پاک ؛
کشتزاران ؛ سبز؛
پر؛نوای پوپکان؟
شاد خواری ؛ شادکامی ؛
دستها در دست, هم؛
دا نه های برف ؛
چون پر؛
به پروازی از این سو ؛ تا به آن سوی دگرهایی .
وه چه زیبایی ……..
ه.س
یکم فروردین ۱۴۰۵
تورنتو