کانادا، کشورى که براى زندگى انتخاب کرده ایم

آبان ۱۸م, ۱۳۸۷ توسط Houshang

هوشنگ سارنج - تورنتو

کانادا پهناورترین کشور روى زمین با وسعتى نزدیک به ۹۳۷۴۷۷۰  کیلومتر مربع در شمال قاره آمریکا با زمستانهاى بس طوﻻنى و سرد، پوشیده از جنگلهاى سوزنى برگ آرام و زیبا روییده بر سرپنجه هاى توانمند نخستین پویندگان و در آغوش آزادى مرام و بنیاد باورى قوانین آدمى خواسته در نظام پارلمانى سرمایه و کار، پیشرفته و متمدن، قرار گرفته است.

سرزمینهاى همسایه قطب بسیار سرد و گاه مناسب زندگانى آسوده نیست. تنها نیروى خستگى ناپذیر و سازنده ی انسانى بوده که حلقه فرمانبردارى را در گوش طبیعت ناسازوار کرده است.

بخش جنوبى و کناره هاى باخترى چسبیده به اقیانوس آرام، اقلیم پذیرفته ترى دارد. سرتاسر این سرزمین در دوران یخبندان پوشیده از یخپهنه هاى یخچالهاى عظیم و دیرپا بوده است. زمانى که اندک اندک یختوده هاى کوهین به سوى جنوب که امروزه ایاﻻت متحده نام دارد - لغزیده و پیش راندند، خاک ﻻیه هاى ارزنده را در یخپهنه ها با خود به آن سو کشاندند و امروز کانادا، خاکى نازک و ناتوان دارد.

با گرمترشدن هواى زمین و ذوب گشتن یخچالها، کوه آبهاى پدید آمده، واپس آمدند و گودالهاى ژرف و پرپهناى پست خویش را پر کردند و پنج دریاچه بزرگ (میشیگان، سوپریور، هورن، اریه، انتاریو) را آفریدند. رشته کوههاى راکى (روشوز یا راکى یا سنگى) با سنى نزدیک به ۶۰ میلیون سال که در کنار کوههاى سالمندتر بس جوانست، از زیر آﻻسکا تا ایالت نیومکزیکوهمچون ستون مهره ها کناره ی باخترى را مى پیماید.

با برهنگى از پوشش فراوان گیاهى زیباترین آبسارها و دره هاى دیدنى و پهندشتهاى گسترده ی بى مانند و مناظر دست نخورده ی روزهاى نخستین زمین را در حضور دارند. چه بخشهاى زیادى ازین ارتفاعات همیشه سال برفپوش و میعادگاه دوستداران ورزشهاى زمستانى و دیدنیهاى بى مانند است. چسبیده به مرز خاورى آﻻسکا، قلمرو یوکان، با داشتن معادت طلاى کلوندایک روزگارى تب زرد شکارچیان زر را از سر گذرانده است. و دستمایه بسى داستانهاى خواندنى ادبیات جهان گشته است.

نیاگارا

سرخپوستان، نخستین زیستمندان این جوﻻنگاه آزاد و بهشت آفریدگان، آبشار فرابزرگ را “رعدانگیز آبها” نامیده اند زیرا فروریختن آب دریاچه اى به دریاچه اى دیگر با پهناى۱۰۹۰ متر از بلنداى ۵۰ مترى آواى رعد مى سازد. زلزله مى آفریند و خاک را مى جود. این سرریز اریه در پیکر رودخانه نیاگارا تا فراز انتاریو پیش مى آید و پرآب ترین آبشار زمین، نیاگارا بر انتاریو مى ریزد و این آب تا اقیانوس اطلس در تن رودخانه سنت ﻻرنس، بزرگترین آبراهه ۳۲۰۰ کیلومترى درون بومى که در سال ۱۹۵۸ گشایش یافته - خاورى کانادا را مى سازد و پیش مى ود. بر کرانه هاى این همه آب شیرین دریابندرهاى تورنتو کبک و مونترال بنا شده اند که از شمال کشتى هاى اقیانوس پیما براى تخلیه بارهاى گونه گون یا بارگیرى فرآورده هاى صنعتى، غذایى، کاغذ و الوار… و بردن به دیگر بندرهاى جهانى آمد و شد مى کنند.

تورنتو

مرکز استان بزرگ انتاریو، به داشتن دانشگاههاى پیشرفته و تولیدات صنعتى، کارخانه هاى ذوب آهن و نهادهاى مردمى سرفراز مى باشد. درین شهر بیش از دیگر شهرهاى کانادا، ایرانیان زندگى مى کنند، و در گسترش و حفظ فرهنگ ایران زمین و انتشار و پشتیبانى بیش از پنجاه نشریه فارسى زبان و چند کانون گردآمدن ایرانیان سختکوش و علاقه مندند.

کبک

سموئل شامپلن یکى از نخستین پویندگان فرانسوى که از آبراهه سنت ﻻرنس به جستجوى ناشناخته ها پیش مى رفت به سال ۱۶۷۰ در جایى که پهنه رودخانه کم مى شود قرارگاهى بنیاد نهاد که از زبان بومیان سرخپوست، کبک به معنى “محلی که رودخانه باریک مى شود” نام گرفت.

انگلیسى ها که آن زمان بر بیشتر قلمرو کانادا فرمانروایى یافته بودند نیز در آن مکان استراتژیک یک یک دژ پدافندى قدرتمندى ساختند و به گرداگرد شهر بارویى کشیدند که هنوز پابرجاست. کبک بر دو پاره ی زمینهاى هموار پست بوم کرانه اى و بلندبوم “دماغه الماس” گسترده و شهرسازى شد. کبک نو با خیابانهاى پهناور در کنار کبک کهنه و خیابانها باریک و پیچاپیچش رو به رشد دارد. شاتوفرونتناک و “ارک نظامى انگلیسى ها” دو ساختمان تاریخى یادآور روزگار نبردهاى سه سویه جنگجویان بومى، فرانسوى و انگلیسى مى باشد.

مونترال

که به زبان فرانسه “تپه شاهانه” معنى مى دهد. همچون نیویورک بر جزیره اى در فاصله ۱۶۰۰ کیلومترى اقیانوس و تا اندازه اى پایان بزرگراه آبى سنت ﻻرنس پا گرفته است.

شناورهاى اقیانوس نورد به آسانى این شاه بندر را به بازارهاى اقتصادى جهان پیوند مى دهند. ماندگاران فرانسوى بیش از ۳۰۰ سال پیش تر پى ریز این بزرگ شهر کانادایى بوده اند; با اینهمه، معمارى دوگانه فرانسوى - انگلیسى چشمگیر است. از دیدنیها، ناقوس ۱۲ تنى کلیساى نتردامش باورنکردنى است.

روز کانادا (Canada Day)

روز بیستم جون ۱۸۶۸ لرد منک فرماندار کل آن زمان کانادا، اعلامیه اى را امضا کرد مبنى بر دلبستگى علیاحضرت ملکه انگلیس که مردم سرتاسر، ایالتهاى تابع بریتانیا، مى توانند در سالجشنهاى استانهاى انگلیسى شمال آمریکا، به نام فدراسیون کانادا شرکت کنند و روز یکم جوﻻى بر پایه آن فرمان “Dominion Day” روز دومینیون نامیده شد.

گزارشى رسمى نسبت به برگزارى جشنى جز در پنجاهمین سال پاگرفتن اتحادیه (در سال ۱۹۱۷) در دست نیست; البته در بخشى از ساختمان پارلمان در شهر اتاوا یادبودى از بنیانگذاران کنفدراسیون و دلیریهاى کشتگان جنگ جهانى نخست وجود دارد. جشن بعدى در سال ۱۹۲۷ همزمان با شصتمین سال پادشاهى ملکه ویکتوریا برگزار شده است و از سال ۱۹۵۸ حاکمیت یک جشن روز ملی را رسمیت داده که بر پیش پارلمان اتاوا بعدازظهر همراه کنسرت گروههاى هنرمندان نوازنده و پس از شامگاه، به آتش بازى مى انجامید.

سال ۱۹۶۷ جشن دیگرى با حضور ملکه الیزابت دوم در پارلمان اجرا گردید و سپس در ۲۷ اکتبر سال ۱۹۸۲ روز یکم ماه جوﻻى با نام Dominion Day به روز کانادا Canada Day   تغییر نام داده است و از سال ۱۹۸۵ روز کانادا در تمام استانهاى کشور رسمیت یافته و یک روز ملی همراه با تعطیل همگانى گشته است. درین روز جشن همگان شادمانه شرکت مى کنند و هنرنمایى و به دست آورد خود، پدران و نسلهایى که مردانه با سختى ها جنگیدند و کشورى آباد، خوشنام، پیشرفته را به وجود آوردند، سرافرازى مى کنند.

**********

Houshang Saranj - Toronto

ارسال شده در نوشته‌ها

۲ نظر

  1. Massis Dermardirosian

    Ey kash ma ham canada ra entekhab karde boodim.

  2. mohammad khajavi

    دوست گرانمایه هوشنگ عزیز و اد یب و دانشمند
    با درود از اینکه این همه رنج بر خود هموار کرده و نوشته های پر ارزش خود را در اختیار دوست داران قرار می دهید سپاسگزاریم امیدوارم همیشه این چنین زیبا و سودمند قلمفرسایی کنید.
    با آرزوی زندگی پربار تر برای شما و خانواده .شاد و سر بلند باشید .
    دوست قدیمی شما محمد خواجوی

نظر شما



درباره گلهای کاکتوس


گلهای کاکتوس مجموعه ایست از نوشته های پراکنده هوشنگ سارنج که به ضرورتِ تعهد نویسنده نسبت به آموزشِ زبانِ فارسی از طریق اینترنت در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.

نویسنده باور دارد؛ راه یابی به رسانه های نوشتاری، پیوندی با خوبی و هنرمندانه بودنِ اثر ندارد؛ پشتوانه ای دوستانه می خواهد و آشنایی با راه کارهای نوینِ - جهانِ اقتصادی - که یگانه سود، در کفه ی سنگینترِ شعورِ شاعرانه نیست.

امروز، به یمنِ اینترنت، بی بازدارنده ای، همچون میهمانِ ناخوانده، آرام، از لایِ در به جهانِ بی مرزِ دانشِ گسترده به شاگردی آمده است.