انتاریو و گستره ى آبهاى آبى

آبان ۱۸م, ۱۳۸۷ توسط Houshang

هوشنگ سارنج - تورنتو

“آدمى فرزند طبیعت است. باد و باران و گیاه و دیگر عناصر شعورآفرین الهام بخش و راهنماى ویند”

دانستن و توانستن که دو قطب ایجاد حرکتى سازنده و مفید است، نیازمند برنامه ریزى، ساماندهى بر بنیاد توان اجرایى است. دانستن اینکه آبشار نیاگارا زیباست و دیدنى، یک طرف، توانستن رفتن و دیدن و لذت بردن و به دفتر یاد، سپردن سوى دیگر و مکمل است.

براى دیدن جاى جاى کاناداى بزرگ، همت، برنامه و مایه  مى خواهد.

در بهاران مانده بر پیکر تابستان دل انگیز انتاریو، باید سر از خانه ى تنهایى و گرفتاریهاى بى پایان زندگانى، بیرون کشید و چشمان خسته را به آب دریاى سبز شستشو داد و بوى طراوت را چشید که نوشیدن شهد جوانى چند باره نیست.

آدمى فرزند طبیعت است و باد و باران و گیاه و دیگر عناصر شعورآفرین، الهام بخش و راهنماى ویند. و که، نبض جان جهان در یاخته یاخته ى ترکیب وى مى زند. مى بینیم چسان، میهمانان نخستین روزهاى تاریخ چهارصد  ساله ى کانادا با آنهمه ستیزه و نیرنگ و جدال، سرانجام به سرشت ناب بارانى بازگشتند و امروزه بر در و دیوار هر زیستگاه آدمى، اثر انگشت بومیان رانده و خمانده، افتخارآفرین شده است.

نام سرزمین و رود و کوه و دریا و دریاچه، جنگل و….. برگرفته از واژگان بومى است. طرح و نقش و مجسمه و نماد و نمودها گویا چهره ى صیقلی با نگاهى نافذ به دور دست هاى ناپیدا سمبل غرور ملی بر سرزمینى پهناور، پاک و زیبا شده است.

استان انتاریو با گستره ى ۱۰۶۸۵۸۰ کیلومتر مربع خاک و ۱۷۷۳۹۰ کیلومتر مربع آب، بعد از استان “کبک” بزرگترین و دیدنى ترین استان کانادا مى باشد و هم بیش از یک سوم جمعیت کشور را در خود جاى داده است.

انتاریو، این استان زر خیز، نخست در اختیار سرخپوستان قوم هاى Iroquis و Huron بوده است و شاید انتاریو به زبان آنان “دریاچه زیبا” یا ” آبهاى کنار صخره هاى بلند و ایستاده” یا….. شبیه اینها، معنى مى داده که یادآور زمین هاى اطراف آبشار نیاگارا، کرانه هاى دریاچه هاى پنجگانه ى بزرگ هم مى باشد. 

انتاریو را سال ۱۶۰۰ میلادى، دریانورد و کاشف فرانسوى Samuel De Champlian (ساموییل دو شامپلیون) پس از دو سال کشتیرانى از شمال رودخانه ى اتاوا به سوى جنوب کشف کرد. به دنبال وى بازرگانان پوست و مسیونرهاى آیین مسیحیت، نخستین سفیدپوستانى بودند که در کنار سرخپوستان بومى سکنى گزیدند. نخستین مهاجران به انتاریو، فرانسویان، انگلیسى ها، اسکاتلندیها، ایرلندیها و بعدتر آلمانها بوده اند.

انتاریو بین خلیج هودسن، مانى توبا، دریاچه هاى سوپریور، هورن اریه، انتاریو و کبک واقع شده. خاک انتاریو از نوع زمینهاى کم ارتفاع و پست بوده هرچه به شمال پیش رویم، تراکم جنگلی آن بیشتر مى شود.

مهاجران نخستین به کشاورزى محدود کشت جو و گندم و ذرت، آرام آرام به دامدارى و مرغدارى پرداختند و با پیدا شدن منابع کانى زیرزمینى، نخستین گام هاى صنعتى شدن برداشته شد. در بخش کشاورزى به مقام نخست و در بخش معدن بعد از آلبرتا به جایگاه دوم کشور رسید. انتاریو در زمینه ى وجود کانى ها بسیار غنى و پلاتینیوم، طلا، مس، نقره، سرب، زینک (روى) به فراوانى یافت مى شود و از لحاظ اورانیوم هم یکى از منابع مهم جهان در Elliot Lake قرار دارد.

انتاریو با چهار دریاچه ى بزرگ آب شیرین جهان هم پهلو است و به جز دریاچه ى میشیگان، از دیگر دریاچه هاى سوپریور، هورن، اریه و انتاریو مى تواند بهره ورى کشتیرانى، ماهیگیرى، ورزش و گردشگرى بکند. رودخانه هاى بزرگى همچون; اتاوا، نیاگارا و سن لوران در استان انتاریو زمینه ساز، ارتباطات دریانوردى، نیروزایى الکتریسته و سیاحت را فراهم کرده اند. آبشارهاى بس زیباى نیاگارا و کاکابکا هم یادکردنى هستند. دریاچه هاى Nipigon و Woods هم قابل ذکرند. دریاچه هاى بسیار دیدنى دیگر Nippising در شرق جورجین بى از مراکز گردشگرى دیگرست.

هواى انتاریو در تابستانها بسیار مطبوع است و با توجه به کناره هاى زیباى همه ى آبهاى داخلی مى توان در فرصت هاى مناسب به دیدنى هاى فراوان آن مناطق پرداخت. از جمله شهر بندر Midland کرانه ى جورجین بى که بازوى شرقى دریاچه ى هوران (Huron) است - هوران ۱۹۳ کیلومتر طول و ۸۰ کیلومتر عرض دارد، همه آب آن شیرین و پاک و شفاف است.

سال ۱۷۹۱ بخش مسکونى کانادا به دو منطقه تقسیم شد;  کاناداى باﻻ ( انتاریو) و کاناداى پایین ( کبک) و در خلال سالهاى ۱۸۰۰ انتاریو درگیر پاره اى مناقشات با گروههاى دیگر کانادایى شد تا دومینین کانادا به وجود آمد و به اختلافات پایان بخشید و از سال ۱۹۱۲ که منابع سرشار و ارزنده ى طبیعى در انتاریو پیدا شد آغازى بر پیشرفت شتابنده ى انتاریو تا به امروز بوده است.

یکشنبه نهم جوﻻى توفیق همراهى با تور یکروزه ى Toronto-Midland را داشتم. آن گردش ارزنده اقتصادى و راضى کننده از سوى آژانس مسافرتى کاپلان ترتیب داده شده بود. گذشته از کیفیت باﻻى همکارى خانم هلن و علاءالدین (آلکس) افطسى راهنماى تور، برترین امتیاز، همآهنگى، همسویى و خوش اخلاقى گروه مسافران آن دیدار بود. گرد هم بودن در یکجا، همه ایرانى، با منظور گردش در فضاهایى که یادآور سفرهاى خاطره انگیز، کناره هاى خزرى است; غنیمت بود که بر بال خاطره در جاده هاى کندوان و هزار چم مى راندیم جاده دو هزار، سیاهکل و اسپیلی و دیلمان و تمام ییلاق دره هاى سبز کوهپایه هاى رشته ى البرز و جنگلهاى پر طراوت و عطر علفهاى نمناک و باران خورده. روزى را در جمع خانواده هاى سنگین رفتار و موقر ایرانى، چیزى کم بها نیست که بتوان از آن آسان گذشت آن، گذارى بر بهشت موعود است. 

تمام روز از جاده هایى مى گذریم که گویا قایقى تندرو، دریاى سبز گیاهان را در مى نوردد و خط خاکسترى جاده، کف  راهه ایست بر سینه ى سبز زمین. ساعتهایى که از دریاچه ى پاک آب سبز و ژرف، کرانه هاى بسیارى جزایر را با دیدگان لمس مى کنى، بیش از هزار غزل شاعرانه است.

نفس نمدار نسیم دریایى، بوى شور دریاهاى وطن را بر چهره هاى خندان مسافران مى پاشد و بوى شیرین و بیدارکننده ى ذهن از جنگلهاى گلستان تا سبزه زارهاى آذربایجان و بلندیهاى سهند و سبلان و داﻻهوى بسیار زیبا، شوق مى آفریند.

یک روز در یاد ایران زیستن با هزار ساله ماندن و دریغا گفتن همسنگ نخواهد بود.


**********

Houshang Saranj - Toronto

ارسال شده در نوشته‌ها

نظر شما



درباره گلهای کاکتوس


گلهای کاکتوس مجموعه ایست از نوشته های پراکنده هوشنگ سارنج که به ضرورتِ تعهد نویسنده نسبت به آموزشِ زبانِ فارسی از طریق اینترنت در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.

نویسنده باور دارد؛ راه یابی به رسانه های نوشتاری، پیوندی با خوبی و هنرمندانه بودنِ اثر ندارد؛ پشتوانه ای دوستانه می خواهد و آشنایی با راه کارهای نوینِ - جهانِ اقتصادی - که یگانه سود، در کفه ی سنگینترِ شعورِ شاعرانه نیست.

امروز، به یمنِ اینترنت، بی بازدارنده ای، همچون میهمانِ ناخوانده، آرام، از لایِ در به جهانِ بی مرزِ دانشِ گسترده به شاگردی آمده است.