روز والن تاین - Valentine’s Day

آبان ۵م, ۱۳۸۵ توسط Houshang

هوشنگ سارنج - تورنتو

بسیارى مردم گرد جهان در بزرگداشت شخصیتى ملی، تاریخى یا مذهبى، جشنها و یادواره هایى برپا مى دارند. از آن جمله، روز ۱۴ فوریه، با نام والن تاین را مسیحیان به ویژه کودکان، در آمریکا و انگلیس و کانادا جشن گرفته، اغلب براى دوستان یکدیگر کارت والن تاین مى فرستند. در ایتالیا مردم جشن والن تاین مى گیرند و در این روز فرصت ابراز دوستى یا نمایش دوستى مى یابند. در پیجویى علت نامگذارى  این روز به والن تاین، بسیار محتمل است ارتباط با شخصیتى مذهبى به نام Saint Valentine داشته باشد. بر طبق داستانى، رومیان او را که یکى از مقدسان صدر مسیحیت بوده است، به گناه اندیشه مذهبى خویش گرفتار و به زندان انداختند، چه او زیر بار پرستش خدایان آنان نمى رفت و به پندار خود، ستاینده خداى واحد مسیحى بود. او را دوست کودکان مى دانستند و مى گویند، در روزگارى که آن روحانى در زندان رومیان گرفتار بود کودکان براى وى از پنجره سلول زندانش پیامهاى دوستى پرتاب مى کردند و این پیامهاى کودکانه را نخستین “والن تاین”ها دانسته اند.

این والن تاینى که در زمان کلادیوس امپراطور به قتل رسیده، در حدود سال ۲۶۹AD زندگى مى کرده و غیر از او هم والن تاین دیگرى بیرون از شهر رم به قتل رسیده، که شاید دو داستان در هم ریخته و قصه روز چهاردهم فوریه از آن زاده شده باشد. بهر روى در این روز مردم کارتهاى تهنیت به نام “والن تاین” به سوى محبوبان، معشوقان، دوستان، یاران و افراد فامیل مى فرستند و فراوان نیز جنبه عاشقانه دارد. در کانادا و آمریکا بچه ها به یکدیگر هدیه مى دهند و در مدرسه ها پارتى راه مى اندازند همه والن تاین ها را در جعبه اى مى گذارند و آنرا دکور مى کنند تا در پایان روز یکى از بچه ها یا معلم بین بچه ها توزیع کند.

بسیارى بچه ها والن تاین هاى خود را از کاغذ قرمز مى سازند و امروزه در فروشگاه هاى ویژه “کیت”هاى مخصوص از لوازم والن تاین موجود است. پاره اى کودکان براى والدین و معلمان خود کارت این روز را مى فرستند. بزرگترها جشنى همراه با رقص تدارک مى بینند و سبدهاى شیرینى و دیگر هدیه ها براى همسران خویش. یا محبوبان، که اغلب آن جعبه ها به شکل قلب، نماد عشق و دوستى ساخته شده است و روبانى قرمز رنگ آنرا در بر مى گیرد. در انگلیس بچه ها سرود ویژه این روز را مى خوانند و هدیه شیرینى، میوه یا پول دریافت مى دارند. در بریتانیا و ایتالیا، پاره اى زنان ازدواج نکرده پیش از سر زدن آفتاب از خواب برخاسته کنار پنجره مى ایستند تا مردى در گذار را
ببینند. باور دارند که اولین مردى را که ببینند یا به او نگاه بیندازد، در سا ل که پیش رو دارند با وى ازدواج خواهد کرد. - به فالگوش ایستادن در شب چهارشنبه سورى ایرانیان شباهت دارد.

- شکسپیر نمایشنامه نویس شهیر انگلیس در نمایشنامه هملت از زبان افلیا به چنین رسمى اشاره دارد.

بهر روى، اگر سرآغاز چنین روزى را به جشنى رومیانى به نام Lupercalia  که در روز پانزدهم فوریه به مناسبت محافظت از یورش گرگها بر پا مى ساختند یا باورى از مردمان قدیمى انگلیس که مى گفتند چهاردهم فوریه روز جفت یابى پرندگان است یا مرگروز مردى طرفدار و دوستدار کودکان وابسته بدانیم، چندان تفاوتى ندارد، آنچه زیبا و پذیرفتنى است، بزرگداشت عشق و دوستى و مهرورزى مى باشد.

رومیان قدیم جشن “لوپرکالیا” را در روز پانزدهم فوریه به مناسبت محافظت خویش از یورش گرگها بر پا مى ساختند. اگر این گرگها نماد خوى و خلق انسانهاى بد نهاد بوده باشد، ﻻزم است انسان تربیت یافته در مکتب اخلاق این روزگاران براى رهایى از گرگ نفس سرکش، درگیر و دار زندگانى فرساینده و فشارهاى روزافزون کار و بى عدالتى هاى اجتماعى و ….

با هر بهانه خردمندانه به برپایى جشن و سرور و شادمانى و همبستگى بشرى - به دور از هر خود محورى و برترى بخشى به نحوه اندیشه و برداشت خود - بپردازد. هر چه شعور و آگاهى باﻻتر برود ستایش از زندگى بیشتر خواهد شد. آنچه ارزش احترام و دلبستگى دارد از مقوله روشنایى، زیبایى، خرمى، زنده بودن، دوستى و یگانگى است. 

**********

Houshang Saranj - Toronto  

ارسال شده در نوشته‌ها

نظر شما



درباره گلهای کاکتوس


گلهای کاکتوس مجموعه ایست از نوشته های پراکنده هوشنگ سارنج که به ضرورتِ تعهد نویسنده نسبت به آموزشِ زبانِ فارسی از طریق اینترنت در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.

نویسنده باور دارد؛ راه یابی به رسانه های نوشتاری، پیوندی با خوبی و هنرمندانه بودنِ اثر ندارد؛ پشتوانه ای دوستانه می خواهد و آشنایی با راه کارهای نوینِ - جهانِ اقتصادی - که یگانه سود، در کفه ی سنگینترِ شعورِ شاعرانه نیست.

امروز، به یمنِ اینترنت، بی بازدارنده ای، همچون میهمانِ ناخوانده، آرام، از لایِ در به جهانِ بی مرزِ دانشِ گسترده به شاگردی آمده است.