اسراییل

آبان ۲۱م, ۱۳۸۵ توسط Houshang

اسراییل به گفته ى کتاب مقدس، سرزمین شیر  و عسل، از بدو تاسیس درگیر جنگ هاى نابرابر و آواره کردن ساکنان اولیه بوده است.

اسراییل با وسعت ۲۰۷۷۰ کیلومتر مربع کشور کوچکى است در باریکه زمینى، دریایى، کوهستانى، صحرایى واقع در جنوبغرب آسیا  ( خاورمیانه ى عربى) و شرق دریاى مدیترانه.  این کشور با خواست حرکت صهیونیسم و پشتیبانى یهودیان پر نفوذ در جامعه غربى بر پایه ى بهره بردارى قدرت مذهب در خدمت سیاست، پس از شکست عثمانى و پایان جنگ جهانى اول به قیمت آوارگى ساکنان عرب  ( فلسطینى ها) منطقه و فروزان ماندن آتش آدمى  سوز جنگ پیوسته، به وجود آمد.

نخست آنکه در کتاب عهد عتیق آمده است: حضرت ابراهیم  ( ع) پدر یهودیان، بنیاد سرزمینى سامى  -  یهودى را نهاد.

بسیارى محققان مى گویند این رویداد بین سالهاى ۱۵۰۰ تا ۱۸۰۰ ق - م رخ داده است. از سوى دیگر به استناد اشاره ى تورات، ۱۰۰۰ ق . م. داوود ( ع) شهر اورشلیم را ساخت و مقر و مرکز طوایف اسراییلی قرار داد. سلیمان  ( ع ) نخستین معبد یهودى را در آن شهر بنیاد کرد.

بیت المقدس، قدس شریف یا اورشلیم، گرامى  ترین پاره ى خاک زمین، شهرى تاریخى - مذهبى و موزه ى باورمندى صادقانه ى سه آیین یهودى، مسیحى و مسلمان است که از آغاز سرنوشتى جنجال، جدال انگیز و خونبار داشته و خاکش با خون بسیارى پیروان، آبیارى شده است.

داستان این قضیه ى خونین و پیچیده از سال ۱۸۰۰ میلادى به دنبال یک حرکت آرمانى در جهت تشکیل یک کشور مستقل براى یهودیان جهان با نام Zionism آغاز و به تاسیس اسراییل در سال ۱۹۴۸ انجامید. صهیونیزم امروزه به زنده ساختن زبان و فرهنگ یهودى مجدانه مى کوشد و مى خواهد همه ى یهودیان جهان به قدرتى یکپارچه بدل شوند و دوباره زندگانى یهودانه بازسازى گردد.

این حرکت فکرى در روسیه شکل گرفت و به سال ۱۸۸۲ گروهى جوانان یهودى که خود را هواداران صهیون - Zion نامى عبرى بر فلسطین یا به روایتى نام کوهى در اورشلیم است - مى نامیدند، یهودیان را به مهاجرت به سوى سرزمین فلسطین ترغیب مى کردند.

تیودر هرزل T.Herzl یک روزنامه نگار استرالیایى، سیاست صهیونیزم را اشاعه داد و کوشید که در ذهن جهانیان جا بیندازد که سرزمین یهودیان فلسطین است. او در نخستین کنگره ى بین المللی  صهیونیستها در شهر بازل سوییس توانست این حرکت را در شکلی جهانى - ۱۸۹۷ - مطرح و معرفى کند. آنان جنبش را تا وقت مناسب یعنى جنگ جهانى اول اداره کردند. با پایان یافتن جنگ و شکست امپراتورى عثمانى و تسلط کامل دولت انگلیس بر خاورمیانه ى عربى و رهایى یافتن سرزمینهاى تحت تسلط عثمانى و برقرارى حاکمیت هاى دست  نشانده ى انگلیس بر منطقه، حرکت و جنبش صهیونیزم توان سیاسى بیشترى پیدا کرد. انگلیس هم قول تشکیل یک کشور مستقل یهودى در فلسطین را داده بود.

سال ۱۹۱۷ که آرتور جیمز بالفور - سرپرست فلسطین - اعلامیه ى معروف “بالفور” مبنى بر پشتیبانى انگلیس از تشکیل یک کشور یهودى در منطقه ى فلسطین را صادر کرد، دولت انگلیس در حال جنگ با عثمانى بود. نخست اعراب تشکیل یک کشور یهودى را باور نداشتند اما یهودیان با برنامه ریزى دقیق و امید به پشتیبانى انگلیس و آمریکا چنان امرى را میسر و شدنى مى دانستند. نزدیک به بیست سال مهاجرت به اسراییل ادامه داشت و یهودیان روسیه باﻻترین گروه مهاجران را مى ساختند و همواره اعراب با آمدن یهودیان مخالفت و جنگ و جدال داشتند. با آغاز جنگ جهانى دوم و فشار نازیست هاى آلمانى بر یهودیان آلمان و دیگر کشورهاى اشغال شده سیل مهاجرت به اسراییل شدت گرفت. انگلیس مساله ى اختلاف اسراییل و اعراب را به سازمان ملل محول ساخت. سازمان ملل تصمیم به جداسازى سرزمین و بین المللی ساختن شهر اورشلیم گرفت. اعراب نپذیرفتند ولی اسراییل یکطرفه سال ۱۹۴۸ اعلام استقلال نمود و جمهورى اسراییل بنیاد نهاده شد.

اعراب به اسراییل حمله آوردند و U.N سپاه صلح به اسراییل فرستاد و اعراب در دریا بر کشتى هاى اسراییل آتش گشودند. سال ۱۹۵۶ که بریتانیا و فرانسه براى اشغال کانال سوئز حمله کردند، اسراییل فرصت را غنیمت دانست و “غزه” را تصرف کرد. عبدالناصر ( رییس جمهور مصر) تصمیم گرفت با فرستادن نیروى دریایى بندر “عقبه” تنها راه دریاى سرخ اسراییل را ببندد و دیگر کشورهاى هم  پیمان عرب خود را قانع ساخت که اسراییل را محاصره کنند. در این دوران کوتاهترین و ویرانگرترین جنگ تاریخ در شش روز روى داد و اسراییل سه میلیون نفرى با اعراب ۱۱۵ میلیون نفرى  - با اتکاى به غرب - جنگید و در پایان ۱۵ هزار عرب کشته و ۵۰ هزار نفر زخمى شدند. دستآورد جنگ اسراییل اشغال بسیارى سرزمین هاى عربى بود که تاکنون، هنوز موضوع مساله ى اختلافات است. تنها مصر در زمان انورالسادات توانست با اسراییل قرارداد صلح ببندد و اسراییل را به رسمیت بشناسد و شبه جزیره ى سینا را پس بگیرد.

بعد از جنگ سخت اعراب و اسراییل و تلفات بیشمار - یوم کیپور - رییس جمهور مصر آمادگى کشور خود را براى مذاکره و قرارداد صلح به اطلاع دولت اسراییل رسانید. در نوامبر سال ۱۹۷۷ سادات به اورشلیم و کنست رفت و با “بگین” نخست  وزیر اسراییل ملاقات کرد. در سپتامبر ۱۹۷۸، سادات، بگین و کارتر، رییس جمهور آمریکا، در “کمپ  دیوید” آمریکا جلسه اى داشتند که دربارۀ دو موضوع صلح بین اسراییل و مصر و پایان دادن به مناقشات اعراب با اسراییل، صحبت و تصمیم  گیرى شد. اول به صلح انجامید و خط دوم به علت مشکلات ساحل غربى، باریکه ى غزه و گوﻻن…. به انجام نرسید و حالت نه جنگ و نه صلح بر منطقه حاکم شد.

فلسطینیان آواره هم براى احقاق حق در دسته هاى چریکى و جنگهاى غیرمنظم و یورش هاى انتحارى هرازگاهى ضربه مى زنند. آخرین جنگ اسراییلیان حمله ى تمام عیار و ویرانگر به جنوب لبنان، دره ى بقاع و تمام هدفهاى پایه اى لبنان در سال جارى بود.

ساختار اجتماعى اسراییل بر پایه ى نود  در صد یهودى که بیشتر مهاجران از گوشه و کنار جهانند، در آغاز زبان یکدیگر را نمى فهمیدند و مجبور به شرکت در کلاس هاى زبان آموزى عبرى بودند. منبع درآمد اولیه ى آنان از راه کشاورزى بود در نتیجه کشاورزى در باریکه ى ساحل غربى و مدیترانه اى توسعه یافت و محصول مرکباتى مانند لیمو و پرتقال و دیگر محصوﻻت زیتون و غلات و تنباکو و مقدارى سبزیجات به خارج صادر مى کردند. در کنار آن صنایع کارخانه اى در سایه ى کمک هاى غربى و کارشناسى متخصصان مهاجر توسعه یافت که مهمترین آنها تراش الماس، پارچه، اسلحه و….. بوده است.

در ساحل مدیترانه شهرهاى عمده ى اقتصادى و صنعتى رشده کرده اند. “تل آویو” و “یافا” بزرگترینند و بسیار مدرن با خیابانهاى پهن و تمیز و جمعیت بسیار. در گذشته خط لوله ى نفت صادراتى عراق به شهر “حیفا” مى رفته که در آنجا گذشته از اسکله هاى بارگیرى، تصفیه خانه هاى پیشرفته اى نیز موجود است. چون اغلب خاک سرزمین بیابانى است، بیشتر پروژه هاى بیابان زدایى و حاصلخیزکردن و آبیارى قطره اى و تامین آب از راه لوله کشى و شیرین کردن آب دریاى سرخ و ارسال به سوى سرزمینهاى احیاشده در منطقه ى صحراى Negevّ اجرا شده است.

مهمترین رودخانه ى اسراییل همان رود “اردن” است که از سوریه سرچشمه مى گیرد و قسمتى از مرز شرقى ى اسراییل - اردن را ساخته و به دریاچه ى بحرالمیت مى ریزد و هر دو کشور از آب آن استفاده مى برند.

اسراییل از لحاظ شبکه ى راه هاى آهن و جاده اى توسعه یافته و از راه بنادر مدیترانه اى با خطوط دریایى بین المللی ارتباط دارد.

حکومت بر پایه ى جمهورى استوار شده و مردم مى توانند از طریق انتخابات نمایندگان مجلس ( پارلمان) کنست را برگزینند. احزاب سیاسى فراوان دارد، عمده ترین آنها “کارگر” و دیگرى “لیکود” است. اغلب از طریق ائتلاف، کابینه تشکیل، رییس دولت برگزیده و روزگار مى گذرد. رییس جمهور مقامى تشریفاتى است.

آنچه گفتنى است، افسوسى است که براى هر آدم بیطرفى باقى مى ماند که چرا، بندگان خدا، باید به هر بهانه به جان یکدیگر بیفتند و نتوانند در کنار هم و با هم از نعمت هاى خدادادى بهره جسته در کمال دوستى و صفا در اجراى اخلاقیات خداپسندانه عمر سپرى کنند. ادعاى مالکیت هر گوشه از جهان مى تواند در کارنامه ى هر قوم و ملتى انگیزه ى تهاجم و جنگ  افروزى بشود.

همه ى اقوام و بعدها ملت ها، پیشینه و دیرینه ى کوچیدن و جابجایى داشته اند، این امروزه پسندیده و معقول نخواهد بود که به استناد ماندگارى زمانى و مکانى، موجبات اشغال و بهم ریختن سازمان زندگانى دیگران شد. هرگاه آیینى در هر کجاى جهان به شکل سیاسى درآید و یا از باورهاى صادقانه ى مردم استفاده ى ابزارى بشود، تمام هدفهاى انسانى نهفته در بنیادهاى باورى آن آیین از میان مى رود یا اینکه منصفانه به هرکس و به همه ى اجتماعات حق برابر سوءاستفاده داد و با قدرت نظامى یا اقتصادى ملتى را زیر سٶال نبرد.

در حال حاضر میلیونها آدم بیگناه آواره و در بدر چندین کشور دیگر، بى بهره از زندگى آسوده، شهرهاى مرفه، آب تصفیه شده، برق مداوم، دستگاه هاى خنک کننده ى هوا، مدارس و آموزشگاههاى مجهز، پارکها و راه ها و خطوط هوایى آسوده و…… در اردوگاههاى کم بهداشت با غذاى صدقه و….. عمر مى گذرانند. همه در اثر کج فهمى و بدفهمى پیام هاى آیینى و یا استفاده ى ابزارى و سیاسى کردن آن.

وجدان بیدار آدمیان در هر کجاى جهان باید در راه صلح خاورمیانه و بازگرداندن آرامش و خاموش کردن آتش نفاق بین اعراب و اسراییلیان، اقوام تاریخى و عموزادگان حقیقى بکوشند. این منصفانه نیست که دانش بشرى بتواند در راه براندازى سیاهروزگارى انسان عصر نو بکوشد ول در انتخاب و گزینش سبک و سنگین کند یا قومى را نسبت به قومى دیگر برترى دهد. دردا که امروزه سرنوشت انسان در اتاق هاى دربسته و در جمع سودجویان بى خدا رقم مى خورد.



ارسال شده در نوشته‌ها

نظر شما



درباره گلهای کاکتوس


گلهای کاکتوس مجموعه ایست از نوشته های پراکنده هوشنگ سارنج که به ضرورتِ تعهد نویسنده نسبت به آموزشِ زبانِ فارسی از طریق اینترنت در اختیار علاقمندان قرار گرفته است.

نویسنده باور دارد؛ راه یابی به رسانه های نوشتاری، پیوندی با خوبی و هنرمندانه بودنِ اثر ندارد؛ پشتوانه ای دوستانه می خواهد و آشنایی با راه کارهای نوینِ - جهانِ اقتصادی - که یگانه سود، در کفه ی سنگینترِ شعورِ شاعرانه نیست.

امروز، به یمنِ اینترنت، بی بازدارنده ای، همچون میهمانِ ناخوانده، آرام، از لایِ در به جهانِ بی مرزِ دانشِ گسترده به شاگردی آمده است.